Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents
The Chronicles of Narnia The Voyage of the Dawn Treader
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Tokke, Biteme en Suurtje
MOEDER ENGELAND HEEFT JE NODIG MELD JE NU HIER AAN
Weet je zeker dat je achttien bent? - Zie ik er ouder uit dan?
Albertus Scrubb? - Dat is een typefout.
Het zou Albert A. Scrubb moeten zijn. - Edmund, je moet me met de boodschappen helpen.
Volgende keer beter, ventje.
Ventje? Hij was maar twee jaar ouder.
Ik ben een koning. Ik heb oorlogen gevochten en legers aangevoerd.
Niet in deze wereld. - Ja, ik zit hier nu vast.
Gevechten voeren met de waardeloze Clarence Scrubb.
Als iemand dan die naam verdient.
Wat doe je?
Niets. Kom op dan.
Lief Dagboek. Het is nu dag 253...
sinds mijn nare neef en nicht Edmund en Lucy ons huis binnendrongen.
Ik weet niet hoe lang ik het nog aan kan om met hen te leven.
En mijn dingen te delen.
Als je verwanten maar kon behandelen alsof het insecten zijn.
Dan zouden al mijn problemen opgelost zijn. Dan kon ik ze in een pot stoppen.
En ze aan mijn muur hangen. - Ik ben thuis.
Notitie aan mezelf.
Onderzoek legale vertakkingen van bloedverwanten.
Nu het oorlogsnieuws van het westelijke front. - Hallo, oom Harold.
Ik wou wortelen kopen, maar ze hadden enkel nog raapstelen.
Zal ik soep gaan maken? En Alberta is op weg naar huis.
Oom Harold? - Vader.
Edward trekt gezichten naar jou.
Jij kleine... - Vader, hij gaat me slaan.
Edmund kijk, deze is van Susan.
Ik zou willen dat je hier bij ons was. Het is zo een avontuur.
Maar niet zo als onze tijd in Narnia. Amerika is heel opwindend.
Alleen zien we vader nooit. Hij werkt zo hard.
Ik was uitgenodigd door een marineofficier bij het theefeestje van de Britse consul.
Die toevallig erg knap is. Ik denk dat hij me leuk vindt.
Het lijkt erop dat de Duitsers de oversteek moeilijker hebben gemaakt.
Het zijn zware tijden. Moeder hoopt dat jullie het niet erg vinden...
om nog een paar maanden in Cambridge te blijven.
Nog een paar maanden? Hoe overleven we het?
Jij hebt geluk. Jij hebt je eigen kamer. Ik zit vast met die snaterbek.
Susan en Peter zijn de gelukkigen.
Op avontuur uit. - Zij zijn de oudsten. Wij de jongste.
Wij doen er niet zoveel toe.
Lijk ik op Susan?
Heb jij dit schip eerder gezien? - Ja, het ziet er Narnia achtig uit.
Nog een geheugensteun dat we hier zijn en niet daar.
Er waren eens twee wezen die hun tijd verspilden...
die geloofden in Narnia's kinderkamerrijmpjes.
Laat mij hem alsjeblieft slaan. - Nee.
Klop jij nooit? - Het is mijn huis.
Ik doe wat ik wil. Jullie zijn maar gasten.
Het is trouwens toch geen fascinerend schilderij. Het is afschuwelijk.
Je ziet het niet aan de andere kant van de deur.
Het lijkt of het water echt beweegt.
Onzin. Dat gebeurt er nu als je in die verhaaltjes van jullie gelooft.
Er was eens een jongen, Eustace, die boeken las om feiten die waardeloos waren.
Mensen die sprookjes lezen worden altijd een afstotelijke last vergeleken bij mensen als ik.
Ik lees boeken met echte informatie. - Een afstotelijke last?
Ik heb je nog geen vinger zien uitsteken sinds we hier zijn.
Ik zou je vader willen zeggen dat jij de snoepjes van tante Alberta hebt gestolen.
Leugenaar? - Echt?
Edmund, het schilderij. - Ik heb ze onder je bed gevonden.
Ik heb aan elk snoepje gelikt.
Ik ben geïnfecteerd met jou.
Wat is hier aan de hand? - Lucy, denk je...
Dit is een trucje. Hou op of ik vertel het aan moeder.
Moeder.
Sla het gewoon stuk.
Doe iets. - Nee.
Help me. - Laat me los.
Laat los.
Eustace, zwemmen. - Wat is er aan de hand?
Zwemmen!
Zwem door.
Ik heb je.
Caspian? - Lucy.
Edmund, het is Caspian. - Jullie zijn nu veilig.
Zijn we in Narnia? - Ja, jullie zijn in Narnia.
Ik wil niet gaan. Ik wil terug naar Engeland.
Hou je vast.
Dat was spannend.
Hoe ben je hier terechtgekomen? - Ik heb geen idee.
Geweldig om je te zien. - Heb je ons niet geroepen?
Nee, deze keer niet.
Hoe dan ook, ik ben blij hier te zijn.
Haal dat ding van me af.
Reepicheep.
Uwe majesteiten. - Hallo, Reep.
Wat een genoegen. - Het genoegen is aan mijn kant.
Wat moeten we met deze hysterische inbreker doen?
Die gigantische rat wilde mijn gezicht openbijten.
Ik wilde alleen het water uit uw longen halen.
Heeft iemand gehoord dat hij praatte? - Hij praat altijd.
Zijn mond dichthouden, dat is het trucje.
Als er niets gezegd hoeft te worden, hoogheid, beloof ik u dat ik het niet zal zeggen.
Ik weet niet wat voor streek dit is, maar ik wil nu wakker worden.
Misschien kunnen we hem teruggooien?
En ontvoerd worden door een soort van zeepiratencarnaval.
Waar ben ik in hemelsnaam?
Je bent op het Drakenschip. Het beste schip van de marine van Narnia.
Komt het door iets dat ik gezegd heb?
Zorg voor hem. - Uwe majesteit.
Mannen.
Aanschouw onze schipbreukelingen.
Edmund de Rechtvaardige en Lucy de Dappere.
Hoge Koning en Koningin van Narnia.
Aslan.
Kijk, de pijl en boog van César.
Mijn Genezend Sap en dolk.
Mag ik? - Natuurlijk. Ze zijn van jou.
Peter's zwaard. - Ja.
Ik heb er op gepast. Zoals beloofd.
Hier. Hou maar vast als je wil.
Nee, het is van jou. Peter heeft het aan jou gegeven.
Dit heb ik wel voor je bewaard.
Bedankt.
Sinds jullie weg zijn hebben de Reuzen van het Noorden zich onvoorwaardelijk overgegeven.
Toen hebben we het Calormen leger verslagen in de Grote Woestijn.
Er is vrede in heel Narnia. - Vrede?
Gedurende drie jaar.
Heb je in die drie jaar al een koningin gevonden?
Nee. Niemand die met jouw zuster te vergelijken is.
Als er geen oorlogen meer te vechten zijn en niemand zit in de problemen...
waarom zijn wij dan hier? - Dat is een goede vraag.
Dat heb ik me ook afgevraagd.
Waar zeilen we naar toe? - Hij heeft de troon van mijn oom teruggenomen.
Hij heeft mijn vaders trouwste vrienden en aanhangers proberen te vermoorden.
De zeven Lords van Telmar.
Ze zijn naar de Eenzame Eilanden gevlucht.
Niemand heeft sindsdien meer iets van hen gehoord.
Je denkt dat er iets met hen is gebeurd? - Als dat zo is...
is het mijn plicht om daar achter te komen.
Wat ligt er ten oosten van de Eenzame Eilanden?
Onbekende wateren. Dingen die je je haast niet voor kunt stellen.
Verhalen van zeeslangen en erger.
Zeeslangen. - Kapitein, genoeg van uw grote verhalen.
Ik wil zijn waar de golven zoet zijn.
Daalt neer op u, Reepicheep.
En elke golf...
stroomt over je heen.
Ik omschrijf de betekenis en de woorden.
Wat ligt er volgens jou achter de Eenzame Eilanden?
Mij is verteld dat als je verder naar het oosten zeilt, dat is het einde van de wereld.
Aslans land. - Geloof je echt dat zo een plaats bestaat?
We hebben niets als we niet geloven.
Denk je echt dat je daar naar toe kunt zeilen?
Daar kun je maar op een manier achterkomen.
Ik hoop alleen dat ik op een dag het recht heb verdiend om dat te zien.
Uwe majesteit.
Je bent sterker geworden, mijn vriend.
Dat blijkt.
Aan het werk weer.
Bedankt.
Denk je als we blijven doorzeilen naar het einde van de wereld, dat we...
van de rand afvallen?
Maak je geen zorgen. Daar zijn we nog ver van verwijderd.
Ik hoor dat jullie nog steeds onzin kletsen.
Voel jij je beter? - ja, maar niet dankzij jou.
Ik heb een ijzeren gestel. - Nog net zo sprankelend zie ik.
Heb jij je zeebenen gevonden? - Nog nooit kwijt geweest.
Ik moet de schok even verwerken.
Moeder zegt dat ik vlot van begrip ben. Dankzij mijn intelligentie.
Ik denk dat hij nergens vlot in is.
Ik laat het je weten zo gauw als we in de beschaafde wereld zijn.
Ik neem contact op met het Britse Consulaat. Jullie worden gearresteerd voor ontvoering.
Ontvoering? Dat is grappig. Ik dacht dat we jouw leven hadden gered.
Je houdt mij hier tegen mijn wil vast. - Heb ik dat gedaan?
In de meest smerige vertrekken. Het lijkt wel een dierentuin daar.
Hij klaagt nogal graag, hè? - Hij warmt zich pas op.
Land in zicht. - Ten oosten van die heuvel daar.
De Eenzame Eilanden. Het portaal van Narrowhaven.
Vreemd. Geen Narniavlag te bekennen.
De Eenzame Eilanden zijn altijd van Narnia geweest.
Dat lijkt verdacht.
Ik zeg dat we aan land moeten gaan.
Drinian? - Vergeef me, majesteit...
maar Prins Caspian voert het bewind op dit schip.
We gebruiken roeiboten. Zoek wat mannen uit Drinian en ga naar de wal.
Laat de roeiboten zakken. Strijk de zeilen...
en bereid je voor om het anker te laten zakken.
Voorwaarts. De spanning van het onbekende ligt voor ons.
Had dit niet tot morgen kunnen wachten?
Er is geen eer als je je van het gevaar afkeert, jongen.
Luister. Waar is iedereen?
Kom op, puddingbeen. - Ik kan het zelf wel.
En hij is jullie bloedverwant?
Reepicheep, blijf hier met Drinian's mannen en zorg dat het veilig is.
Wij gaan verder.
Als we bij het ochtendgloren niet terug zijn...
stuur dan wat mannen. - Ja, uwe majesteit.
Lijkt wel of er niemand is. Moeten we maar niet teruggaan?
Kom hier en bewaak iets.
O, ja. Goed idee, neef.
Heel logisch.
Ik heb het. Maak je geen zorgen.
Ik ben er klaar voor als jij dat ook bent.
Wie zijn al die mensen? - Waarom zijn ze doorgestreept?
Het lijken wel prijzen. - Slavenhandelaars.
Kijk uit.
Tenzij jullie deze weer als een meisje willen horen gillen...
zou ik zeggen, laat jullie wapens maar vallen.
Ik ben geen meisje. - Nu.
Leg neer.
Sla ze in de boeien. - Kom hier jij.
Laat me los.
Neem deze twee mee naar de markt. Breng die twee naar de kerkers.
Luister naar mij onbeschofte idioot. Ik ben jouw koning.
Daar zullen jullie voor betalen. - Eigenlijk...
zal iemand anders betalen.
Voor jullie allemaal.
Is alles goed met je? - Ja.
Dat is hopeloos. Jullie komen er nooit uit.
Wie is daar? - Niemand.
Gewoon maar een stem in mijn hoofd.
Lord Bern?
Dat was ik eens. Die titel verdien ik niet langer meer.
Is hij een van de zeven?
Jouw gezicht. Je doet mij denken aan een koning waar ik eens van hield.
Die man was mijn vader.
My Lord, vergeef mij alstublieft.
Nee, alstublieft.
Nee.
Mama.
Ga terug. - Mama.
Blijf bij papa. - Geen zorgen. Ik vind je wel.
Mama.
Waar nemen ze hen mee naar toe? - Blijf kijken.
Wat is er gebeurd? - Het is een offer.
Waar zijn ze naar toe? - Dat weet niemand.
De mist werd voor het eerst in het oosten gezien.
Berichten over vissers en matrozen die op zee verdwenen.
Wij Lords sloten een verbond...
om de bron van de mist te vinden en die te vernietigen.
Ze zeilden allemaal uit.
Maar geen van hen is teruggekomen.
Als ze je niet aan de slavenhandelaars verkopen...
dan word je aan de mist gevoerd. - We moeten Lucy vinden.
Voordat het te laat is. - Ik bied 60.
Ik bied 80. - 100 voor de kleine dame.
120. - 150.
Wie biedt er nog meer?
VERKOCHT
Kom op, lopen.
En nu, voor dit mooie exemplaar.
Wie begint met bieden?
Hij lijkt misschien niet veel, maar hij is sterk.
Ja, hij is sterk. Ruikt naar de achterkant van een Minotaurus.
Dat is een schandalige leugen.
Ik won de schoolrace in de Otillious rally.
Wil iemand bieden? - Ik neem hem wel uit je handen.
Ik neem ze allemaal uit je handen.
Voor Narnia!
Bedankt, Reep. Ik wist dat je zou komen. - Uwe hoogheid.
Pak de sleutels.
Sleutels.
Je bent een boot in een magisch land. Kun je zelf niet roeien?
Ik hoop niet dat dat de Britse consul was.
Uwe majesteit. - Wacht even.
Mijn vrouw is vanmorgen meegenomen. - Papa.
Ik smeek u. Neem me alstublieft met u mee.
Ik wil gaan. - Nee, Gael. Blijf bij je tante.
Ik ben een goede matroos. Ik zit mijn hele leven al op zee.
Natuurlijk, je moet. - Dank u.
Als ik ooit niet terugkom...
gedraag je.
Mijn koning.
Dit is aan mij gegeven door uw vader. Ik heb het veilig verborgen in een grot.
Al die jaren. - Dat is een oud Narnia zwaard.
Dat is uit uw Gouden Eeuw. Er zijn zeven van die zwaarden.
Giften van Aslan om Narnia te beschermen.
Uw vader vertrouwde hen aan ons toe.
Hier. Neem het aan.
En dat het u moge beschermen.
Dank u, my Lord. Wij zullen uw verdwenen burgers vinden.
Lief dagboek. De dingen zijn geweldig veranderd.
Ik ben ontvoerd door mijn neef en nicht en ik drijf in onbekende wateren.
In een idioot uitziende boot.
Wat nog erger is, ik moet de ruimte delen met een of andere muis.
En ik dacht nog wel dat een kamer met mijn neef delen al erg genoeg was.
Tot dus ver, lijdt iedereen die ik ontmoet heb op deze vreemde plek...
aan vreselijke waanvoorstellingen.
Op groene mist jagen en zoeken naar vermiste Lords.
Dit is volgens mij alleen maar het gevolg van slecht eten.
Ze zijn allemaal compleet gestoord.
Neef Edmund is geen uitzondering.
Iedere minuut van de tijd brengt hij door met dat tinnen zwaard van hem op te poetsen...
alsof het een magische lantaarn is. Die arme idioot heeft duidelijk een hobby nodig.
Het wordt prachtig. Zijn ze er ook kleiner?
Pesterige marmot. Hij is nog gekker dan mijn neef.
In Engeland hebben we muizenvallen en dat soort dingen.
Weet je waar ik er een paar kan vinden?
Waarom praat jij tegen die vogel?
Ik nam aan... - Hij praat tegen vogels.
Hij is zo gek als een deur.
Ga weg.
Weet je dat rantsoenen stelen op zee een halsmisdaad is?
Hier boven.
Jij. - Mannen zijn voor minder gekielhaald.
Waarvoor? - Verraad en achterbaksheid...
en muiterij. Geef de sinaasappel, dan praten we er niet meer over.
Ik weet niet waar je het over hebt. - Sta me toe...
Ik heb genoeg van jou. - Laat de staart los.
De grote Aslan zelf heeft me deze staart gegeven.
Niemand, ik herhaal, niemand raakt de staart aan.
Punt. Uitroepteken. - Sorry.
Dan krijg ik nu de sinasappel en dan krijg ik voldoening.
Ik ben een pacifist.
Kijk uit. - Sorry.
Probeer je weg te rennen? We zitten op een boot.
Kunnen we dit niet bespreken?
Dat is voor het stelen, dat voor liegen en dat is op de koop toe.
Zo moet het. Een duel. Vangen.
Kom op. Geef je beste slag.
Is dat het? Kom op, jongen.
Wapper niet zo met je vleugels als een dronken pelikaan.
Hef op. Hou je mes omhoog.
Hier.
Niet met je voet. Niet links, maar rechts.
Begrepen? Kom op. De Nimble. Dat is een dans, jongen.
Kom op. En nog een keer. En rechts.
O, nee.
Dat is dan dat.
Kijk.
Gael, wat doe jij hier?
Het lijkt er op dat we een extra bemanningslid hebben.
Welkom aan boord. - Uwe majesteit.
Zeg maar Lucy. Kom op.
Kom op, aan het werk weer.
Goed gevecht. Ik maak nog wel een zwaardvechter van je.
Als het dek wat rechter was...
dan zou het een hele andere uitkomst zijn.
Inderdaad.
Het ziet er onbewoond uit.
Als de Lords de mist naar het oosten hebben gevolgd, dan zouden ze hier zijn gestopt.
Het kan een val zijn.
Of het kan wat antwoorden bevatten. - Caspian?
We brengen de nacht aan land door. Morgenochtend verkennen we het eiland.
Jawel, majesteit.
Ze hebben blijkbaar een varken meegenomen.
Deze. Het is een vrouw.
Deze ook.
Deze leest.
Laten we haar meenemen.
Je kunt niet ontsnappen. - We zijn eng.
Wat zijn jullie? - We zijn enge onzichtbare beesten.
Als je ons kon zien, zou je echt onder de indruk zijn.
Je vergat te vertellen dat we allemaal erg groot zijn.
Wat willen jullie? - Jij zult doen wat we vragen.
Dat zal ze doen. - Heel duidelijk.
Wat anders? - De dood.
Dood.
Ik ben van geen nut als ik dood ben.
Daar had ik nog niet aan gedacht. - Nee, dat had je niet.
Goed, dan vermoorden we gewoon je vrienden.
Goed idee. - Wat willen jullie met mij?
Jij zult het huis van de Tiran binnengaan.
Wat voor huis? - Dat.
Boven zul je het toverwoordenboek vinden...
lees de spreek waardoor de onzichtbare zichtbaar worden.
Goed gezegd.
Ga door. We hebben niet de hele dag.
Denk er aan wat er met je vrienden zal gebeuren.
Je bent gewaarschuwd. - Ja.
Juist.
Waarom doen jullie het zelf niet? - Wij kunnen niet lezen.
En ook niet schrijven.
Dat allemaal. - Ja.
Zeg dat dan.
Pas op voor de Tiran. - Hij is erg tiranniek.
Wat de onzichtbare zichtbaar maakt. Begrepen?
Word wakker, Ed.
Word wakker. Kijk.
Waar is Lucy?
Allemaal wakker worden. - Sta op.
Opstaan zei ik.
Deze kant op. - Opschieten.
HET TOVERWOORDENBOEK
SPREUK DIE KIESPIJN GENEEST
EEN SPREUK OM TE VERGETEN
Met deze woorden moet je tong naaien. Zodat er overal sneeuw zal zijn.
Een onfeilbare toverspreuk om van jou degene te maken die je altijd wilde zijn.
Susan, wat is er...
aan de hand?
Ik ben mooi.
Nee, wacht.
Maak van mij degene die ik wil zijn.
Een toverspreuk om de onzichtbare zichtbaar te maken.
Als de 'p' in psychologie, de 'h' in psychiatrie...
onzichtbare inkt en de waarheid in theologie.
Lucy's dolk.
Stop daar of sterf.
De toverspreuk is voltooid.
Nu is alles zichtbaar.
Wat voor wezens zijn jullie? - Grote.
Met het hoofd van een tijger en het lichaam van een andere tijger.
Met ons wil je geen problemen hebben. - Wat dan?
Anders krab ik je dood.
Ik steek mijn drietand zo door je heen.
Ik zal je vermorzelen met mijn tanden. - Ik zal je bijten met mijn slagtanden.
Je bedoelt ons vermorzelen met jullie vette buiken?
Vette buiken? - Ons kietelen met jullie tenen?
Wat heb je met mijn zuster gedaan?
Rustig aan. - Waar is ze?
Mag ik het hem vertellen? - Vertel het hem maar, chef.
In het landhuis. - Wat voor landhuis?
Dat landhuis.
Ik word het zat dat jullie mij steeds achterlaten.
Het ding is teruggekomen.
Deze plek wordt vreemder en vreemder.
Hij noemt ons vreemd.
Uwe majesteit. - Caspian en Edward.
Dit is Coriakin. Het is zijn eiland.
Dat denkt hij. U heeft ons onrecht aangedaan, tovenaar.
Ik heb jullie geen onrecht aangedaan, maar jullie onzichtbaar gemaakt ter bescherming.
Bescherming? Tiran.
Ik heb jullie niet getiranniseerd. - Dat had je wel kunnen doen.
Als je dat gewild had. - Wegwezen.
Wat was dat? - Katoen. Maar vertel hen dat niet.
Wat waren dat voor dingen? - Dufflepuds.
Natuurlijk. Dom van mij.
Wat bedoelde u toen u zei dat u hen onzichtbaar maakte voor hun eigen bestwil?
Het leek de makkelijkste manier om hen te beschermen.
Tegen het kwaad. - U bedoelt de mist?
Ik bedoel wat er achter de mist ligt.
Dat is heel mooi.
Ik bedoel voor een onechte kaart van een onechte wereld.
Daar is de bron van jullie problemen.
Het Donkere Eiland. Een plek waar het kwaad loert.
Het kan iedere vorm aannemen. Het kan je donkerste dromen waarmaken.
Het probeert alle goedheid te laten verdwijnen.
Om het licht van deze wereld te stelen.
Hoe houden wij het tegen? - Je moet zijn toverspreuk verbreken.
Dat zwaard dat je draagt, daar zijn nog zes andere van.
Heeft u hen gezien? - Ja.
Zijn de zes Lords hier doorheen gekomen? - Inderdaad.
Waar zijn ze naar toegegaan? - Waar ik hen naar toe heb gestuurd.
Verbreek de toverspreuk. Je moet de Blauwe ster volgen...
naar Ramandu's Eiland.
Daar moeten de zeven zwaarden op Aslans tafel neergelegd worden.
Alleen dan kan hun waarlijke magische kracht vrijgelaten worden.
Maar pas op. Jullie zullen allemaal getest worden.
Getest?
Tot jullie het zevende zwaard neergelegd hebben voert het kwaad de boventoon.
Het zal alles doen wat in zijn vermogen ligt om jullie te verleiden.
Wees sterk...
kom niet in de verleiding.
Om de duisternis daarbuiten te kunnen verslaan...
moet je eerst de duisternis in jezelf verslaan.
Door wat voor reden dan ook...
hebben we het advies opgevolgd van een seniele ouwe geit...
die niet eens een scheermesje heeft en in een avondjurk rondhuppelt.
Dus we zitten weer in die badkuip en en zijn verdwaald in een storm. Briljant!
Drie strijken naar stuurboord!
14 dagen achtereen als een pannenkoek omgegooid worden en geen land in zicht.
Mijn enige troost is dat iedereen zich net zo belabberd voelt als ik.
Behalve die opschepperige, pratende rat...
hij is zo'n type waarbij het glas altijd half vol is.
We zitten hier vast...
met een half rantsoen hebben we nog eten en water voor twee weken.
Dit is uw laatste kans om terug te gaan, majesteiten.
Er is geen garantie dat we snel die blauwe ster zullen vinden...
zeker niet in deze storm.
Deze plaats te vinden is net als zoeken naar een naald in een hooiberg.
We kunnen er zo voorbij varen naar het einde van de wereld.
We kunnen door een zeeslang opgegeten worden.
De bemanning wordt nerveus.
We zeilen hier op vreemde zeeën...
zo heb ik hen zelf ook nog nooit gezien.
U, kapitein, wil misschien zelf aan Mr Rince vertellen...
dat we de zoektocht naar zijn familie staken?
Ik ga door.
Alleen een waarschuwing...
een zee kan soms nare dingen doen in het hoofd van de bemanning.
Erg naar.
Verander mijn reflectie tot in perfectie...
met natuurlijk gekleurde lippen.
Laat mij zien wie ik wil zijn, behoud de schoonheid over mij.
Dames en heren, Mrs Pevensie.
Edmund? - Prachtig, zuster.
Zoals altijd. - Peter!
Excuseer mevrouw, mag ik een foto van maken?
Dit zal moeder fantastisch vinden, al haar kinderen op één foto.
Lachen. - Wacht even. Waar ben ik dan?
Waar is Lucy? - Lucy, wie is dat?
Susan, wat is er aan de hand?
Kom op mevrouw, een mooie grote glimlach.
Edmund, ik denk dat ik liever terugga.
Waarheen dan? - Naar Narnia.
Wat is Narnia? - Wat is er aan de hand...
stop hier onmiddellijk mee.
Lucy. - Aslan?
Wat heb je gedaan, kind?
Dat weet ik niet, maar het was verschrikkelijk.
Je hebt er zelf voor gekozen, Lucy.
Ik wilde dat allemaal niet, ik wilde alleen net zo mooi zijn als Susan.
Meer niet.
Je wenste jezelf weg, en daarmee nog veel meer...
jouw broers en zussen zouden Narnia niet eens kennen als jij er niet was.
Je hebt het als eerste ontdekt, weet je nog?
Het spijt me.
Je twijfelt aan je eigen waarde, loopt niet weg voor wie je bent.
Aslan?
Vader.
Edmund.
Kom met mij mee. Vergezel mij.
Edmund?
Lucy.
Ik kan niet slapen. - Laat me raden. Naar gedroomd?
Of we worden allemaal gek, of er speelt iemand met ons verstand.
Het lijkt me sterk dat de Lord hier gestopt is, er is hier geen enkel teken van leven.
Als je straks aan wal komt, neem dan je mannen mee en zoek naar water en voedsel.
Wij drieën zoeken naar aanwijzingen. - Wij vieren zeker?
Stuur me alsjeblieft niet terug naar die rat. - Dat hoorde ik.
Grote oren. - Dat hoorde ik ook.
Kijk. We zijn niet de eersten op dit eiland.
De Lords? - Zou kunnen.
Wat denk je dat daar beneden is?
Laten we het uitzoeken.
Wat is dat? - Geen idee. Het lijkt wel een gouden beeld.
Hij is er vast in gevallen.
Arme man. - Je bedoelt, arme Lord.
Het teken van Lord Restimar. - En zijn zwaard.
Die hebben we nodig.
Wees voorzichtig.
Jouw zwaard is niet in goud veranderd. - Beide zwaarden zijn magisch.
Hij wist vast niet wat hem overkwam.
Misschien, of misschien was hij iets op het spoor.
Waar heb je het over?
Waar kijk je naar?
Wie toegang heeft tot deze poel, is de rijkste mens ter wereld.
Lucy, we zullen onschatbaar rijk zijn...
niemand kan ons meer zeggen wat we moeten doen of met wie we moeten leven.
Je kunt niets uit Narnia meenemen, Edmund.
Wie zegt dat? - Ik.
Ik ben niet jouw ondergeschikte.
Hier heb je op gewacht. Om mij uit te dagen. Je twijfelt aan mijn leiderschap.
Je twijfelt aan jezelf.
Je bent nog maar een kind. - En jij een zwakkeling.
Edmund? - Ik ben het zat om tweede viool te spelen...
eerst was het Peter, en nu ben jij het.
Je weet dat ik moediger ben dan jullie tweeën...
waarom heb jij Peter's zwaard? Ik verdien ook mijn eigen koninkrijk...
ik verdien het te regeren. - Als je denkt dat je zo dapper bent...
bewijs het dan!
Nee! Hou daar mee op!
Allebei. Kijk toch eens naar jezelf.
Zien jullie dan niet wat er gebeurt?
Deze plek heeft jullie in de verleiding gebracht...
het heeft jullie behekst, dit is precies wat Coriakin bedoelde.
Laten we hier weggaan.
Ja, volg de denkbeeldige blauwe ster maar, naar het eiland van Rabandoedoe...
net als de zeven vleesmessen op de tafel van een pratende leeuw.
Onzin.